برای اینکه به بهم سر بزنید به این سایت مراجعه کنید

www.jegele.blogfa.com

www.setareh-mahdi.blogfa.com

آدرس دومی یه وبی هست که در اون پیامک های جدید نوشته می شه

به اون هم سر بزنید چون مال خودم و داداشمه

ممنون بای

یکی از همین روزای بی نشون

تو همین ثانیه های در به در

تو همین دقیقه های نیمه جون

تو میای میای به دادم می رسی

تو می یای که گریه خوابم نکنه

شب از نیمه شب گذشت                          

و من در حسرت او

در خیال خود

 به یادش می گریستم

آن لحظه های شاعرانه

با صداقتی عاشقانه

با شوقی دلپذیر

در کنار هم

در میان نقاشی ها

با رنگ های زیبا!

چه دلفریب بود آن لحظه ها

انگار که خورشید همرنگ ما بود

و شب همراز ما

در اوج آسمان ها سیر می کردیم

و بذر محبت را

در گندم زار عاشقی می افشاندیم

تا شاید...

روزی به بار بنشیند

با هم در کوچه های خلوت عشق

پا می نهادیم

تا خنده های ما

دل شب را بلرزاند

با سیاهی های شب می جنگیدیم

تا صبح سپید

طلوعی دوباره باشد

در زیر چتر باران

آهسته می خواندیم

آن ترانه قدیمی را.

زمزمه می کردیم

آن صداقت همیشگی را

تا شاید...

همگان بیاموزند

این رسم دیرینگی را

اما افسوس!

باران پایان همه چیز بود

و سکوتش جاودانه

و خورشید نگاهش را پر گرفت

و در سیاهی های شب گم شد

ستاره ها خاموش شدند

و شب هراسان از میان آنان گریخت

بغض آسمان گشوده

و اشک ها تند و بی دریغ

از چشمان خمارش فرو می ریخت

تا بر قلب زخم خورده،مرهمی باشد

و او با خود می اندیشید

«زندگی بی عشق

سرابی است در بیابان

که رهگذر خسته در کویری خشک

او را جستجو می کرد

باید او را یافت و وجودش را باور داشت

تا عشق سرآغازی باشد

بی پایان.»

راهی دریاچه هامون کنیم

کاش همچون بلبلان مست عشق

نغمه ای خوانیم و دلی افسون کنیم

کاش می شد نرگسان عشق را

در کنار دیده ات پر خون کنیم

کاش می شد فارق از این قید و بند

جام گیریم چهره را گلگون کنیم

کاش می شد لحظه ای هر چند کم

خویش را در چشم تو مجنون کنیم

با تو آغاز یه قصه

زیر چتر خیس جاده

توی شهر آرزوها

خسته با پای پیاده                                                               

تو دل شب توی این شهر

مونده یک بغض شکسته

پای اون دیوار سنگی

یه دل تنها نشسته

خسته از نامهربونی

از سکوت و از گلایه

می گه از قسمت و تقدیر

با خودش گاهی با سایه

با نیاز سبز دستاش

دنبال یه قطره نوره

یه وجب دل داره اما

به خدا خیلی صبوره

می گن این جا هر چی سنگه

جلوی پاهای لنگه

می گن اما نمی دونم

خدا جون دلم چه تنگه

توی پیچ و خم این شهر

آدما چه رنگارنگن

بدا زشتن. دلاشون سنگ

ولی خوبا چه قشنگن

حالا که دیدند هم دیگر را پسندیدند

بادا بادا مبارک پولکی

خره را بردند زورکی

واسه ی این تن تشنه تو مثه برکه ی آبی

فصل پرواز پرنده می شه در چشم تو تکرار

اسمتو به رنگ دریا می نویسم روی دیوار

با تو از ستاره سرشار. شب عاشقان تبدار

بی تو بین من و خورشید. قد کشیده تن دیوار

زیر سایه بون دستات که همیشه مهربونه

گل خشکیده ی گلدون می زنه صد تا جوونه

توی قاب چشم خسته ت می بینم که بی قراری

دلتو به کی سپردی؟ که هوای گریه داری

کاش می شد تو کوچه ی من. بوی دستای تو باشه

توی دامن شب من . گلای ستاره واشه

برای به تو رسیدن ای سراپا همه خوبی

چقد عاشق تو باشم آخه با این دل چوبی

توی خلوت شبونه دل من به گریه افتاد

صادقانه تر بگم که همه عمرم رفته بر باد

دل من یه روز به دریا زد و رفت

پشت پا به رسم دنیا زد و رفت

زنده ها خیلی براش کهنه بودن

خودشو تو مرده ها جا زد و رفت

هوای تازه دلش می خواست ولی

آخرش توی غبارا زد و رفت

دنبال کلید خوشبختی می گشت

خودشم قفلی رو قفلا زد و رفت

یه دفعه بچه شد و تنگ غروب

سنگ تو شیشه فردا زد و رفت

دفتر گذشته ها رو پاره کرد

نامه فرداها رو تا زد و رفت

به سرش هوای حوا زد و رفت

از تمام کسانی که به وبلاگ من سر میزنن ممنونم.

پیشا پیش عید همتون مبارک.